Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Νεκρός ο υπουργός πολέμου του Ισλαμικού Κράτους


Ο συριακός στρατός ανακοίνωσε πως σκότωσε τον «υπουργό Πολέμου» της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος, καθώς και...
άλλα στελέχη της οργάνωσης, σε επιχειρήσεις που διεξήγαγε ανατολικά του Χαλεπίου σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters και του Sputnik, που αναμεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Συριακή στρατιωτική πηγή, την οποία επικαλούνται συριακά κρατικά μμε, ταυτοποίησε τον υπουργό Πολέμου ως Αμπού Μουσάμπ αλ-Μάσρι, χωρίς να λέει ακριβώς πότε και πού σκοτώθηκε.

Περιλαμβανόταν στα 13 στελέχη του ΙΚ που σκοτώθηκαν σε επιχειρήσεις του συριακού στρατού ανατολικά του Χαλεπίου, μεταξύ των οποίων ήταν άνδρες που ταυτοποιήθηκαν ως Σαουδάραβες και Ιρακινοί.

Ένας προηγούμενος υπουργός Πολέμου του ΙΚ, ο Αμπού Όμαρ αλ-Σισάνι, σκοτώθηκε πέρυσι. Το Πεντάγωνο ανέφερε πως ο Σισάνι είναι πιθανό να σκοτώθηκε σε αεροπορική επιδρομή των ΗΠΑ στο Συρία. Η τζιχαντιστική οργάνωση επιβεβαίωσε τον θάνατό του τον Ιούλιο αλλά ανέφερε πως πέθανε στη μάχη στην ιρακινή πόλη Σίρκατ, νότια της Μοσούλης.

Το ΙΚ αντιμετωπίζει χωριστές επιθέσεις στη βόρεια Συρία από τον υποστηριζόμενο από τη Ρωσία συριακό στρατό, τις υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις και τους υποστηριζόμενους από την Τουρκία αντάρτες που πολεμούν υπό το λάβαρο του Ελεύθερου Συριακού Στρατού.

ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΟ: «Η Μέριλιν Μονρόε δολοφονήθηκε γιατί θα έκανε αποκαλύψεις για...»



Μπορεί να έχουν περάσει 55 χρόνια από το θάνατο της Μέριλιν Μονρόε όταν η 36χρονη βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της στο Λος Άντζελες, ωστόσο μυστήριο...
εξακολουθεί να καλύπτει τα αίτια του θανάτου της.

Ένα νέο ντοκιμαντέρ παρουσιάζει την εκδοχή ότι η Μέριλιν Μονρόε δολοφονήθηκε, επειδή είχε σκοπό να αποκαλύψει στοιχεία σχετικά με εξωγήινους και την ύπαρξή τους.

Η ταινία «Unacknowledged» σε σκηνοθεσία Μάικλ Ματζόλα παρουσιάζει ένα ευρύ φάσμα θεωριών συνωμοσίας, συμπεριλαμβανομένης μιας που δίνει ενδεχόμενη εξήγηση για τον θάνατο της Μέριλιν Μονρόε - ότι γνώριζε για τα UFO και ότι απειλούσε να αποκαλύψει απόρρητα και διαβαθμισμένα έγγραφα.

Σε ένα βίντεο που προβλήθηκε στο H nGizmodo, ο ηθοποιός Μπερλ Ιβς ισχυρίζεται ότι η Μονρόε δεν πέθανε από υπερβολική δόση φαρμάκων, σύμφωνα με το Variety.

Ο δρ Στίβεν Γκριρ, ο οποίος είναι το θέμα του ντοκιμαντέρ, υποστηρίζει ότι υπήρχε ένα λεγόμενο «ένταλμα θανάτου», αφού προηγουμένως η ηθοποιός είχε τηλεφωνικές συνομιλίες με τη δημοσιογράφο Ντόροθι Κιλγκάλεν, η οποία εξέταζε το περίφημο συμβάν του Ρόσγουελ.

Η Ντόροθι Κιλγκάλεν, η μυστηριώδης αυτοκτονία της οποίας το 1965 συνδέθηκε με την έρευνά της στην υπόθεση δολοφονίας του προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φ. Κένεντι, είχε γράψει για τα UFO.

Ο δρ. Γκριρ, ο οποίος ίδρυσε το Κέντρο για τη Μελέτη της Εξωγήινης Νοημοσύνης, ισχυρίζεται, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ότι η Μονρόε είχε σχέσεις τόσο με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζον Κένεντι, όσο και με τον μικρότερο αδελφό του, γενικό εισαγγελέα Ρόμπερτ Κένεντι. Όταν και οι δύο γνωστοποίησαν ότι ήθελαν να διακόψουν τη σχέση μαζί της, η ηθοποιός απείλησε ότι θα διοργανώσει συνέντευξη τύπου και θα αποκαλύψει μυστικά.

Σύμφωνα με την περίληψη της υπόθεσης, όπως περιγράφεται στην ιστοσελίδα της βάσης δεδομένων ταινιών IMDB, το ντοκιμαντέρ «Unacknowledged» αφορά το λεγόμενο Disclosure Project (Πρόγραμμα Αποκάλυψης) και το πώς επιβλήθηκε η μυστικότητα για τα UFO.

«Οι αποδείξεις περί επαφής με εξωγήινους, που χρονολογούνται από δεκαετίες, παρουσιάζονται με άμεσες μαρτυρίες, έγγραφα και στιγμιότυπα από UFO, το 80% των οποίων δεν έχει ποτέ αποκαλυφθεί από οπουδήποτε αλλού», αναφέρεται στην περίληψη.

«Η έρευνα πίσω από τα παρασκήνια και οι συναντήσεις υψηλού επιπέδου που συγκάλεσε ο δρ Στίβεν Γκριρ θα φανερώσουν τον βαθμό των παράνομων, συγκαλυμμένων επιχειρήσεων στον πυρήνα της μυστικότητας για τα UFO».

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Ο καλός βρετανός στρατιώτης που αρνήθηκε να σκοτώσει έναν τραυματισμένο γερμανό αξιωματικό ονόματι… Αδόλφο Χίτλερ


Ο Χένρι Τάντεϊ ήταν ο πιο παρασημοφορημένος οπλίτης της Βρετανίας κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όλα τα ανδραγαθήματά του έμελλε ωστόσο να επισκιαστούν...
από αυτή τη μία ζωή που δεν πήρε.

Καθώς όσο απομακρυνόμασταν χρονικά από τα αιματοβαμμένα χαρακώματα του Μεγάλου Πολέμου, τα μετάλλιά του έδιναν προοδευτικά τη θέση τους στη φήμη ότι είχε λυπηθεί τη ζωή του Αδόλφου Χίτλερ το 1918.

Μετά το ξέσπασμα μάλιστα του Β’ Παγκοσμίου, η ιστορία του άρχισε να γίνεται ιδιαιτέρως τραγική: την είχε χαρίσει στον παράφρονα δικτάτορα που αιματοκυλούσε τώρα τον κόσμο; Κι αν τον είχε σκοτώσει, ως όφειλε; Δεν θα γλίτωνε ο πλανήτης έναν παγκόσμιο πόλεμο;

Είναι όμως η ιστορία ακριβής; Έχει ψήγματα αλήθειας μέσα της; Όλα κρίνονται από δύο γεγονότα, τα οποία χωρίζονται μάλιστα από 20 ολόκληρα χρόνια…

Τι έλεγε ο Χίτλερ

Στις 28 Σεπτεμβρίου 1918 λοιπόν, ο οπλίτης Τάντεϊ απέσπασε άλλο ένα περίβλεπτο μετάλλιο, τον Σταυρό της Βικτωρίας, για «τη γενναιότητα και την πρωτοβουλία» του στην πέμπτη Μάχη του Υπρ. Είκοσι χρόνια αργότερα, ο ίδιος ο Χίτλερ θα φύτευε τον σπόρο του μύθου σε μια επίσκεψη στην Καγκελαρία του βρετανού πρωθυπουργού Νέβιλ Τσάμπερλεϊν, στο πλαίσιο της πολιτικής του κατευνασμού που είχαν υιοθετήσει οι Βρετανοί μπας και εξασφάλιζαν την «ειρήνη των καιρών μας», όπως έλεγε χαρακτηριστικά η κυβερνητική ηγεσία.

Ο Χίτλερ, δράττοντας την ευκαιρία, έπλεξε το εγκώμιο του στρατιώτη Τάντεϊ, όπως και πολλών γερμανών συναδέλφων του, οι οποίοι έβαλαν το έλεος πάνω από την εκδικητικότητα στον Α’ Παγκόσμιο και αρνήθηκαν να σκοτώσουν άοπλους ή τραυματισμένους άντρες εν ψυχρώ. Ο ηγέτης του Γ’ Ράιχ είπε πως κι αυτός ήταν μεταξύ των ανθρώπων που είχαν επιβιώσει χάρη σε μια τέτοια κίνηση αβρότητας του εχθρού.

Στο εξοχικό καταφύγιο του Φύρερ στο Berghof της Βαυαρίας, ο Τσάμπερλεϊν παρατήρησε έναν πίνακα στον τοίχο του γραφείου του Χίτλερ όπου αναπαριστούσε μια πολεμική σκηνή από τη Μάχη του Μενίν το 1914. Ο στρατιώτης στο πρώτο πλάνο ήταν υποτίθεται ο Βρετανός Χένρι Τάντεϊ που κουβαλούσε έναν τραυματισμένο συνάδελφό του. Τότε ήταν που του εκμυστηρεύτηκε ο Χίτλερ πως ο βρετανός φαντάρος τον είχε σημαδέψει με το όπλο του, αλλά τελικά του τη χάρισε.

«Αυτός ο άντρας έφτασε τόσο κοντά στο να με σκοτώσει που πίστεψα πως δεν θα ξανάβλεπα ποτέ τη Γερμανία», του είπε υποτίθεται ο Φύρερ, για να συνεχίσει: «Η πρόνοια με έσωσε από τα διαβολικά ακριβή πυρά που μας έριχναν τα παλικάρια της Αγγλίας». Για το ότι ο εν λόγω πίνακας, που είχε παραγγελθεί το 1923 στον ιταλό καλλιτέχνη Fortunino Matania, κρεμόταν πάνω από το γραφείο του Χίτλερ, υπάρχουν ανεξάρτητες μαρτυρίες που το επιβεβαιώνουν.

Το βρετανικό μουσείο Green Howards Regimental Museum έχει εξάλλου μια ευχαριστήρια επιστολή από τον υπασπιστή του Χίτλερ, λοχαγό Fritz Weidemann: «Ο Φύρερ έχει φυσικά μεγάλο ενδιαφέρον για πράγματα που συνδέονται με τις δικές του πολεμικές εμπειρίες. Και συγκινήθηκε ξεκάθαρα όταν του έδειξα τον πίνακα». Όσο για το πώς έμαθε ο Χίτλερ για το συγκεκριμένο έργο, εδώ συναίνεση δεν υπάρχει, η επικρατέστερη εκδοχή αφορά ωστόσο σε έναν από τους επιτελείς του Φύρερ, τον δρ Otto Schwend, ο οποίος είχε λάβει μια καρτ ποστάλ με το εν λόγω έργο από έναν βρετανό στρατιώτη με τον οποίο είχε πιάσει φιλίες στον Μεγάλο Πόλεμο.

Ο Χίτλερ λέγεται πως αναγνώρισε τη σκηνή από έναν βρετανό στρατιώτη που είχε συναντήσει το 1918 στη μάχη, παρά το γεγονός ότι ο πίνακας αναπαριστά σκηνή που έλαβε χώρα το 1914. Ο δρ David Johnson πάντως, βιογράφος του Τάντεϊ, το θεωρεί μάλλον αμφίβολο αυτό, αφού όπως μας λέει ακόμα και αν η ημερομηνία ήταν σωστή, θα ήταν σχεδόν αδύνατο να αναγνωρίσει κανείς τον οπλίτη Τάντεϊ από τη μορφή του στρατιώτη του πίνακα.

Ο Βρετανός είχε τραυματιστεί εξάλλου στη μάχη του 1918 και, σε πλήρη αντίθεση με την αναπαράστασή του στο έργο τέχνης, θα ήταν «εξαιρετικά αναμαλλιασμένος και καλυμμένος από λάσπη και αίμα». Ακόμα χειρότερα, ο βιογράφος διατείνεται πως ήταν μάλλον απίθανο να συναντήθηκαν ποτέ ο οπλίτης Χένρι Τάντεϊ και ο κατώτερος αξιωματικός Αδόλφος Χίτλερ στη μάχη.

Στις 17 Σεπτεμβρίου, η μονάδα του Χίτλερ είχε μετακινηθεί κάπου 50 χιλιόμετρα βορειότερα του σημείου όπου βρισκόταν ο Τάντεϊ, σε ένα χωριό κοντά στο Καμπρέ της βόρειας Γαλλίας. Η ιστορική συνάντηση λέγεται πως έλαβε χώρα στις 28 Σεπτεμβρίου 1918, τα Κρατικά Αρχεία της Βαυαρίας εμφανίζουν ωστόσο τον Χίτλερ να έχει άδεια μεταξύ 25-27 Σεπτεμβρίου. «Αυτό σημαίνει πως ο Χίτλερ ήταν είτε σε άδεια είτε επέστρεφε από άδεια εκείνον τον καιρό, ή πάλι ήταν με το σύνταγμά του 50 χιλιόμετρα βορειότερα», καταλήγει ο δρ Johnson.

Ταυτοχρόνως βέβαια ισχυρίζεται πως αποκλείεται να έκανε λάθος ο Χίτλερ ή να είχε μπερδευτεί: «Είναι πιθανό να διάλεξε εκείνη την ημερομηνία γιατί ήξερε πως ο Τάντεϊ είχε γίνει ένας από τους πιο πολυπαρασημοφορημένους στρατιώτες του πολέμου». Κι έτσι «αν ήταν να του έχει σώσει κάποιος βρετανός στρατιώτης τη ζωή, ποιος θα ήταν καλύτερος από έναν διάσημο ήρωα πολέμου που είχε αποσπάσει τον Σταυρό της Βικτωρίας, το Στρατιωτικό Μετάλλιο και το Μετάλλιο των Διακεκριμένων Πράξεων μέσα σε μερικές μόνο βδομάδες;».

Μέσα στο παραλήρημα μεγαλείου του Φύρερ, η ιστορία προσέθετε το κατιτίς παραπάνω στον μύθο που έχτιζε ο ανηλεής δικτάτορας για τον εαυτό του: δεν είχε σκοτωθεί στο πεδίο της μάχης γιατί υποτίθεται πως ήταν ο «εκλεκτός» και προοριζόταν για πολύ μεγαλύτερα πράγματα από έναν ένδοξο θάνατο για την τιμή των όπλων. «Αυτή η ιστορία εξωράιζε τη φήμη του ικανοποιητικά», καταλήγει ο βιογράφος του Τάντεϊ…

Το διαβόητο τηλεφώνημα

Επιστρέφοντας στη Βρετανία, ο εμβρόντητος από την είδηση Τσάμπερλεϊν λέγεται πως τηλεφώνησε στον στρατιώτη Τάντεϊ για να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες για τη συνάντησή του με τον Χίτλερ στο πεδίο της μάχης. Έλειπε όμως και ένας εννιάχρονος ανιψιός του σήκωσε τελικά το τηλέφωνο, όπως θέλει ο δημοφιλής μύθος.

Ο Johnson εμφανίζεται όμως και εδώ σκεπτικός για την ύπαρξη του εν λόγω τηλεφωνήματος, μιας και ο Τσάμπερλεϊν ως πρωθυπουργός ήταν ένας ιδιαιτέρως πολυάσχολος άνθρωπος. «Δεν μπορώ να τον δω να σπαταλά χρόνο ψάχνοντας και τηλεφωνώντας σε έναν στρατιώτη», λέει χαρακτηριστικά και συνεχίζει: «Έστελνε επίσης μακροσκελείς επιστολές στις αδερφές του και κρατούσε λεπτομερή ημερολόγια. Πουθενά στα χαρτιά του δεν αναφέρεται η υπόθεση Τάντεϊ».

Τα αρχεία των βρετανικών τηλεπικοινωνιών κάνουν την ιστορία ακόμα πιο αμφίβολη, μιας και μαθαίνουμε πως ο οπλίτης Τάντεϊ δεν είχε καν τηλέφωνο! Ο θρύλος επιμένει ωστόσο και πιθανότατα γεννήθηκε από μια στρατιωτική ιστορία του 1938, στην οποία ο Τάντεϊ πληροφορείται ότι μπήκε στο στόμα του Χίτλερ από έναν αξιωματικό που ισχυρίζεται ότι το άκουσε κατευθείαν από τα χείλη του βρετανού πρωθυπουργού.

«Δεν ξέρουμε αν τον πήραν παράμερα και του το είπαν προσωπικά ή αν ήταν ένα ανεκδοτολογικό κομμάτι μιας ομιλίας ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων», λέει ο Johnson. Όσο για τον ίδιο τον Τάντεϊ, ήταν πάντα επιφυλακτικός για το στόρι. Αναγνώριζε μεν το γεγονός ότι την είχε χαρίσει σε πολλούς τραυματισμένους εχθρούς εκείνη την 28η Σεπτεμβρίου, χρειαζόταν όμως όπως έλεγε περισσότερες λεπτομέρειες από την πλευρά… Χίτλερ για να επιβεβαιώσει την αξιοπιστία της εκδοχής του Φύρερ! Φλέρταρε πάντως και ο ίδιος με την ιδέα να έχει χαρίσει τη ζωή στον άνθρωπο που μαχόταν τώρα ολάκερη η Ευρώπη.

«Σύμφωνα με αυτούς, έχω γνωρίσει τον Αδόλφο Χίτλερ», είπε ο Τάντεϊ τον Αύγουστο του 1939 στην εφημερίδα «Coventry Herald»: «Μπορεί και να έχουν δίκιο, αλλά δεν μπορώ να τον θυμηθώ». Έναν χρόνο όμως αργότερα εμφανίστηκε σαφώς πιο σίγουρος για τη φερόμενη συνάντηση. Όταν τον πλησίασε ένας δημοσιογράφος για μια του δήλωση έξω από το βομβαρδισμένο του σπίτι στο Κόβεντρι, ο Τάντεϊ δεν μάσησε αυτή τη φορά τα λόγια του: «Μόνο αν ήξερα σε τι επρόκειτο να μετατραπεί», φέρεται να είπε, «Όταν βλέπω όλους τους ανθρώπους και τις γυναίκες και τα παιδιά που έχει σκοτώσει και τραυματίσει, ζητώ συγνώμη από τον Θεό που τον άφησα να φύγει».

Γεγονός είναι πάντως πως από τη φερόμενη συνάντησή του με τον κατοπινό ηγέτη του Γ’ Ράιχ, ο Τάντεϊ μόνο κακό είδε. Ο πιο παρασημοφορημένος φαντάρος της Βρετανίας στον Α’ Παγκόσμιο μετατράπηκε σε αποδιοπομπαίο τράγο στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου και οι τίτλοι των εφημερίδων της εποχής είναι εδώ δηλωτικοί για τη δεινή θέση στην οποία περιέπεσε ο στρατιώτης με τους άθλους-βουνό: «Ό,τι κι αν έκανε ο Χένρι εκείνη τη νύχτα, τίποτα δεν θα μπορούσε να απαλύνει την άρρωστη αίσθηση της ενοχής του», «ήταν ένα στίγμα με το οποίο θα έπρεπε να ζήσει ο Τάντεϊ μέχρι τον θάνατό του», «θα μπορούσε να το είχε σταματήσει όλο αυτό. Θα μπορούσε να είχε αλλάξει τον ρου της Ιστορίας».

Εξαιρετικά αναμαλλιασμένος

«Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το 1918 κανείς δεν ήξερε ποιος ήταν ο Χίτλερ», υπαινίσσεται με νόημα ο δρ Johnson: «Γιατί λοιπόν να θυμάται ή να μετανιώνει ο Χένρι εκείνη τη συνάντηση, ειδικά όταν ο Χίτλερ θα ήταν κι αυτός εξαιρετικά αναμαλλιασμένος και καλυμμένος στη λάσπη και το αίμα, μη μοιάζοντας καθόλου όπως 20 χρόνια αργότερα».

Αν ήταν τελικά αυτό το ραντεβού με την Ιστορία ένας αστικός μύθος υποδαυλισμένος από τον ίδιο τον Φύρερ ή ένα πραγματικό γεγονός που θα μπορούσε να είχε αλλάξει την έκβαση της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας ιστορίας, κανείς δεν θα μάθει τελικά, μιας και οι πρωταγωνιστές έχουν φύγει από τον κόσμο μας, ο ένας ως διεστραμμένος δικτάτορας με δηλητήριο στην καρδιά και ο άλλος ως ήρωας πολέμου και προπάντων άνθρωπος

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

O άνθρωπος γερνάει την ημέρα που χάνει την μητέρα του



Με αφορμή το σπουδαίο αυτό απόφθεγμα του Paul Claudel, αλλά και την σημερινή ξεχωριστή ημέρα, πριν λίγο έφτασε στο inbox ένα γράμμα. Από μια κόρη προς την μητέρα της, που στην τρυφερή ηλικία των 18 την έχασε από την επάρατη νόσο. Διαβάστε τα πιο αληθινά λόγια που έχετε δει ποτέ...

Μανούλα, σήμερα σε σκέφτομαι πολύ. Μου ήρθε στο μυαλό η γιορτή σου, ίσως γι΄αυτό. Αν είχα μια ευχή, θα ήταν να έρθω για λίγο κοντά σου, να σε αγκάλιαζα και πάλι.
Θα ήμουν τόσο χαρούμενη αν σε ξανά έβλεπα μια φορά ακόμα. Γελάω με τις μπούρδες που σκέφτομαι γιατί θέλω πάντα το αδύνατο. Να και μια φορά που δεν έκλαψα στην σκέψη σου. Να σε αγκαλιάσω και να σε φιλήσω μόνο θα ήθελα και την φράση του Ελύτη σκέφτηκα "και ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για 10 ζωές και πάλι κάτι θα περισσεύει που να το ανακράξεις σε στιγμή μεγάλου κινδύνου". Και το ένα τέταρτο μαζί σου εμένα θα μου έφτανε και θα μου περίσσευε τώρα.
Αυτά θέλω να σου πω σήμερα. Ορίστε. Σταμάτησα τα κατεβατά. Που είσαι μαμά μου τώρα που σοβαρεύτηκα!
Μόνο την αγκαλιά σου θέλω. μόνο την αγκαλιά σου ζητάω.

Η γυναίκα που βάζει 186 εκατ. δολάρια στην τσάντα της από την αποτυχία της Yahoo



«Ταφόπλακα» μπαίνει μέσα στον Ιούνιο στη Yahoo!, την εταιρεία που έμαθε το e-mail στους σημερινούς 30αρηδες και 40αρηδες και μεγαλούργησε μέχρι να φτάσει στον πάτο...


Η αποτυχία έχει και ονοματεπώνυμο και οφείλεται προφανώς στις λανθασμένες επιχειρηματικές επιλογές στο πέρασμα των χρόνων, αλλά αυτή τη χρεώνεται τον τελευταίο αφεντικό της εταιρείας.

Η γοητευτική Μαρίσα Μάγιερ δεν κατάφερε να κάνει τίποτα για να ανεβάσει τη Yahoo! και να την επαναφέρει στην πραγματικότητα του ίντερνετ. Για την αποτυχία της όμως θα πληρωθεί. Και θα πληρωθεί καλά βάζοντας την υπογραφή της στην εξαγορά από τη Verizon για 4,49 δισ. δολάρια.

Συγκεκριμένα η χαμογελαστή Μάγιερ έχει κάθε λόγο να συνεχίσει να χαμογελάει. Μπορεί να οδηγείται στην ανεργία με μια ηχηρή αποτυχία και να έχει γίνει περίγελος για τις επιλογές της στη Silicon Valley, ωστόσο θα δει στον τραπεζικό της λογαριασμό 186 εκατ. δολάρια. Αυτή είναι η αποζημίωση που θα πάρει, εκτός από τους μισθούς.

Ο βασικός της μισθός είναι 1 εκατομμύριο δολάρια τον χρόνο, ενώ στο «πακέτο» περιλαμβάνονται και 2 εκατομμύρια δολάρια σε ετήσιο μπόνους, 42 εκατομμύρια δολάρια σε κέρδη από μετοχές, καθώς και άλλα 14 εκατομμύρια δολάρια.

Επίσης, συμπεριλαμβανομένων κάποιων μεταβιβάσεων μετοχών, η Μάγιερ κέρδιζε έως και 20 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνo.

Με λίγα λόγια η Μάγιερ μπήκε στη Yahoo!, πήρε καλούς μισθούς, ξόδεψε την τεράστια ρευστότητα της εταιρείας σε άστοχες εξαγορές (περίπου 2 δισ. ευρώ), έκανε γκλαμουριές και πάρτι, άφησε το και τώρα παίρνει ένα «χοντρό» πακέτο φεύγοντας... Δικαιολογημένα λοιπόν έχει δώσει ακόμη έναν λόγο στη Silicon Valley να τη μισεί...

Ο φόβος της Google όταν αποχώρησε η Μάγιερ

Η μεταγραφή της Μάγιερ ήταν (και είναι) μια από τις πλέον συζητημένες. Την πέτυχε η Yahoo! κλέβοντάς την από την Google. Η Μαρίσα Μάγιερ, ήταν αντιπρόεδρος του αμερικάνικου γίγαντα της διαδικτυακής αναζήτησης και των διαφημίσεων.

Ήταν ένα από τα πιο βασικά στελέχη της Google για πολλά χρόνια, καθώς ήταν υπεύθυνη για μερικά από τα πιο γνωστά προϊόντα της. Δική της ιδέα ήταν η κλασική πλέον λευκή οθόνη αναζήτησης της Google, όπως επίσης και το σχέδιο για το Gmail, το Google news και το Google images. Πολύ συχνά μιλούσε σε συνέδρια εκ μέρους της Google και σε διάφορες εκδηλώσεις και γι' αυτό της έχει δοθεί το παρατσούκλι «το πρόσωπο της Google». Η τελευταία της θέση μέχρι την ημέρα που παραιτήθηκε ήταν αντιπρόεδρος του Local και των Google Maps.

Τότε η αγορά έκανε λόγο για καίριο χτύπημα της Yahoo! στον βασικό της ανταγωνιστή, την Google.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η Μάγιερ ήταν η 5η CEO που αναλαμβάνει τη διοίκηση της εταιρείας μέσα σε πέντε χρόνια, αλλά από ότι φαίνεται και η τελευταία. Τότε η Yahoo! ζήταγε από την Μάγιερ να της δώσει λίγο από τη γνώση που απέκτησε ως βασικό στέλεχος της Google, και η οποία την έριξε από την πρωτοκαθεδρία του internet.

Είχαν προηγηθεί πολλές χαμένες ευκαιρίες της Yahoo!. Τις πρώτες μέρες της Google, η Yahoo! είχε επαναλαμβανόμενες συζητήσεις για την αγορά της εταιρείας, ποτέ ωστόσο δεν προχώρησε μία τέτοια κίνηση. Σήμερα η Google αξίζει 500 δισ. δολάρια ενώ η Yahoo λιγότερα από 5 δισ. δολάρια.

Το 1997 η Yahoo! είχε την ιστορική ευκαιρία να αγοράσει τη Google για μόλις 1 εκατ. δολάρια αλλά αρνήθηκε.

Λίγα χρόνια αργότερα όμως η τύχη ξαναχτύπησε την πόρτα της Yahoo!. Το 2002 μπορούσε να αγοράσει τη Google έναντι αυτή τη φορά 5 δισ. δολαρίων, αλλά το τότε αφεντικό Τέρι Σέμελ, θεώρησε ότι τα 5 δισ. είναι πολλά.

H Yahoo! βρέθηκε κοντά στην εξαγορά του Facebook το 2006 έχοντας κάνει στον Μαρκ Ζάκερμπεργκ πρόταση αξίας 1 δισ. δολαρίων, αλλά και εκεί απέτυχε...

Το 2008 η Microsoft έκανε μια μοναδική προσφορά. Έδινε 44 δισ. δολάρια για να αποκτήσει τη Yahoo!. Το αφεντικό όμως της Yahoo θεωρούσε ότι αξίζει πιο πολλά και έτσι σήμερα η εταιρεία πωλείται για μόλις 4,49 δισ. δολάρια.

Στη Yahoo! μισούν τη Μάγιερ

Η σιδηρά κυρία του Yahoo, Μαρίσα Μάγερ, είχε εξηγήσει ότι είναι εφικτό να δουλεύεις 130 ώρες την εβδομάδα. Το σχέδιο της ήταν απλό. «Αν σχεδιάσεις στρατηγικά πότε πας για ύπνο, πότε κάνεις ντους και πόσο συχνά επισκέπτεσαι την τουαλέτα», τότε είναι εφικτό είχε δηλώσει η ίδια και μάλιστα διαφήμιζε τα nap rooms που υπήρχαν στην Google γιατί ήταν πιο ασφαλές να μένεις στο γραφείο από το να πηγαίνεις στο αυτοκίνητό σου στις 3 τα ξημερώματα.

Το 2012, όταν η Μαρίσα Μάγερ ανέλαβε τα ηνία της Yahoo, όλοι πίστευαν ότι ήταν ο «σωτήρας» της εταιρείας.

Η απερχόμενη διευθύνουσα σύμβουλος της εταιρείας, 42 ετών σήμερα, μητέρα τριών παιδιών έλειψε ελάχιστες ημέρες από τη δουλειά της. Τον πρώτο καιρό δεν κοιµόταν πάνω από τέσσερις ώρες και αυτές στον καναπέ του γραφείου αφήνοντας την πολυτέλεια της ιδιόκτητης σουίτας της στην κορυφή του ξενοδοχείου Four Seasons στο Σαν Φρανσίσκο.

Κατά τη θητεία της Μάγερ, η Yahoo εξαγόρασε δεκάδες startup για να δώσει ώθηση στην ομάδα του mobile, πήρε και την Tumblr έναντι 1,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, και ξόδεψε τεράστια χρηματικά ποσά για να δελεάσει μεγάλα ονόματα των media. Τελικά δεν κατάφερε να ανακάμψει.

Διοργάνωσε μεγάλα πάρτι, έκανε φωτογραφήσεις για περιοδικά, ενώ τα Χριστούγεννα του 2015 το πάρτι της εταιρείας λέγεται ότι κόστισε περίπου 7 εκατ. δολάρια.

Το δε καλοκαίρι του 2014 η Μαρίσα Μάγιερ παρακοιμήθηκε στήνοντας επί δύο ώρες μεγαλοστελέχη από το χώρο της διαφήμισης στο διεθνές Φεστιβάλ Διαφήμισης, Festival Lions, στις Κάννες.

Η Μαρίσα παρακοιμήθηκε με αποτέλεσμα να μην φτάσει στην ώρα της σε επίσημο δείπνο εργασίας, όπου ήταν καλεσμένη η αφρόκρεμα του μάρκετινγκ και της διαφήμισης. Το δείπνο διοργανώθηκε από την εταιρεία Interpublic Group, και σύμφωνα με την Wall Street Journal, η δίωρη καθυστέρησή της σχολιάστηκε αρνητικά από τους καλεσμένους.

Εκτός από την καθυστερημένη άφιξή της στο δείπνο εργασίας, η CEO της Yahoo! εμφανίστηκε απροετοίμαστη και στην παρουσίαση των στόχων...

Η Μάγερ εξελίχθηκε σταδιακά σε έναν άνθρωπο που όλοι μισούν στη Υahoo. Επέβαλε ένα σκληρό πρόγραμμα αξιολόγησης, έγιναν πολλές απολύσεις, κόπηκε η δουλειά από το σπίτι. Σήμερα, αφού έκλεισε πέντε χρόνια στην εταιρεία, οι συνάδελφοί της περιμένουν απλά να φύγει... Άγνωστο βέβαια τι θα γίνει και με τους ίδιους, αφού σε λίγο καιρό και η Yahoo! δεν θα υπάρχει ως αυτόνομη εταιρεία.

Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

Αγνοούμενος σέρφερ διασώθηκε έπειτα από 30 ώρες στη θάλασσα


Ο 22χρονος είχε υποθερμία αλλά διατηρούσε τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε με ελικόπτερο σε νοσοκομείο του Μπέλφαστ

Ένας σέρφερ, ο οποίος αγνοείτο στα ανοικτά των ακτών της Σκοτίας εντοπίστηκε σε απόσταση 13 μιλίων από τη στεριά, έχοντας περάσει περισσότερες από 30 ώρες στη θάλασσα, ανακοίνωσε τη Δευτέρα η βρετανική ακτοφυλακή.

Ο 22χρονος Μάθιου Μπράις από τη Γλασκώβη δηλώθηκε ως αγνοούμενος αφού ξεκίνησε να πάει για σέρφινγκ το πρωί της Κυριακής από μια παραλία κοντά στο Κάμπελταουν στα ανοικτά των δυτικών ακτών της Σκοτίας. Η εξαφάνισή του, σύμφωνα με το BBC, οδήγησε στη διεξαγωγή μιας μεγάλης επιχείρησης διάσωσης.
Τελικώς ο 22χρονος εντοπίστηκε το απόγευμα της Δευτέρας από σωστικό ελικόπτερο, έχοντας ακόμη μαζί του την σανίδα του σερφ.
"Οι ελπίδες να βρεθεί σώος και αβλαβής ο σέρφερ εξανεμίζονταν έπειτα από τόσο μεγάλο διάστημα παραμονής στο νερό και με το σκοτάδι να πέφτει ανησυχούσαμε πολύ" δήλωσε η Ντον Πέτρι του Κέντρου Επιχειρήσεων της Ακτοφυλακής του Μπέλφαστ, στη Βόρεια Ιρλανδία, που συντόνισε την επιχείρηση.
"Ήταν εξοπλισμένος με όλο τον κατάλληλο ρουχισμό, περιλαμβανομένης μιας στολής νεοπρενίου και αυτό μάλλον τον βοήθησε να επιβιώσει για τόσες ώρες στη θάλασσα. Έχει υποθερμία αλλά διατηρεί τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε με ελικόπτερο σε νοσοκομείο του Μπέλφαστ".

Ιερόσυλοι άρπαξαν 11 εικόνες από ναό στα ελληνοαλβανικά σύνορα


Η κλοπή έγινε το απόγευμα της Δευτέρας από τον Ναό του Αγίου Νικολάου στο Αργυροχώρι Πωγωνίου

Στόχος ιερόσυλων έγινε ο Ναός του Αγίου Νικολάου στο Αργυροχώρι Πωγωνίου, από όπου αφαίρεσαν έντεκα εικόνες. Η κλοπή των εικόνων, έγινε αντιληπτή χθες το απόγευμα, όταν ο επίτροπος είδε την πόρτα της εισόδου του ναού παραβιασμένη και ειδοποίησε την αστυνομία. Οι έντεκα εικόνες, ήταν τοποθετημένες στο τέμπλο του ιερού ναού.

Το Αργυροχώρι είναι ένα χωρίο με 7 μόνιμους κατοίκους και βρίσκεται πάνω στην συνοριακή γραμμή με την Αλβανία. Σύμφωνα με εκτιμήσεις τους, οι ιερόσυλοι πρέπει να «κτύπησαν» τον ναό τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Να σημειωθεί πως οι ιεροί ναοί στα ακριτικά χωριά του Πωγωνίου έχουν κατ' επανάληψη γίνει στόχος άγνωστvν ιερόσυλων οι οποίοι έχουν αρπάξει θρησκευτικά κειμήλια και παλιές εικόνες. Την προανάκριση για την υπόθεση, κάνει το Αστυνομικό Τμήμα Δελβινακίου.

Το W-Fi μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν σόναρ και να δημιουργήσει ολογράμματα


Η ακτινοβολία Wi-Fi δεν θα χρησιμοποιείται μόνο για την επικοινωνία, αλλά και για τον εντοπισμό πραγμάτων και ανθρώπων μέσα στο χώρο

Μπορεί η βασική λειτουργία του «δρομολογητή» (router) στο σπιτιού και στο γραφείο σας να είναι η λήψη και αποστολή δεδομένων μέσω του διαδικτύου ( ενσύρματα ή ασύρματα), αυτό όμως δεν είναι το μόνο που μπορεί να κάνει η μικρή αυτή συσκευή.

Γερμανοί ερευνητές έδειξαν για πρώτη φορά ότι είναι δυνατό να χρησιμοποιήσει κάποιος τα ραδιοκύματα της ασύρματης μετάδοσης (Wi-Fi) για να δημιουργήσει μια τρισδιάστατη εικόνα με μορφή ολογράμματος ενός αντικειμένου, που βρίσκεται μέσα σε ένα κλειστό χώρο κοντά στο router.
Όπως προειδοποίησαν οι φυσικοί Φίλιπ Χολ και Φρίντεμαν Ράινχαρτ του Τεχνικού Πανεπιστημίου του Μονάχου, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό φυσικής "Physical Review Letters", σύμφωνα με το "Science", η τεχνική αυτή θα μπορούσε μελλοντικά να αξιοποιιηθεί από οποιονδήποτε τρίτο (π.χ. κατάσκοπο) για να «δει» μέσα σε ένα δωμάτιο, χρησιμοποιώντας μόνο τα σήματα Wi-Fi που προέρχονται από αυτό.
Συνήθως ένα ολόγραμμα παράγεται με τη χρήση ακτίνων λέιζερ. Οι Γερμανοί ερευνητές χρησιμοποίησαν, αντί για λέιζερ, ραδιοκύματα Wi-Fi από ένα router, καταφέρνοντας να δημιουργήσουν το ολόγραμμα ενός αλουμινένιου λεπτού σταυρού πλάτους ενός μέτρου, ο οποίος βρισκόταν μέσα σε ένα κλειστό δωμάτιο και απείχε περίπου ένα μέτρο από το «δρομολογητή» που έστελνε τα κύματα Wi-Fi.
Προς το παρόν, τα αντικείμενα-ολογράμματα δεν είναι πολύ καθαρά και σαφή, αλλά μπορεί να καταλάβει κανείς τι αφορούν. Η τεχνική, σύμφωνα με τους ερευνητές, επιδέχεται βελτίωσης, αν και άλλοι επιστήμονες εμφανίσθηκαν επιφυλακτικοί κατά πόσο όντως θα μπορούσε να λειτουργήσει καλά σε ένα περιβάλλον γεμάτο αντικείμενα.
Όλοι πάντως φαίνεται να συμφωνούν ότι σε πέντε έως δέκα χρόνια η ακτινοβολία Wi-Fi δεν θα χρησιμοποιείται μόνο για την επικοινωνία, αλλά και για τον εντοπισμό πραγμάτων και ανθρώπων μέσα στο χώρο.